پیکرتراش نوروز
با تیشه ی بهار
خوش پیکری ز سنگ طبیعت بیافرید
اما دریغ
تیشه ی این پیر خوش تراش
اندیشه های سنگی ما را
نپرورید
این پیر مست جام جهان بین به دست
باز
با جامه های رنگی عیدانه اش رسید
بر بوم دشت پرده ی گل ها چو نقش کرد،
بر بام سرو
نغمه ی مرغان چه خوش کشید
بر دوش باد
نغمه ی گل را سوار کرد
در کام کوه با نفس گرم خود دمید
غمناک از کناره ی انسان گذشت و رفت
این پیر پاک پندار
این سبز سر سپیدِ
از کتاب مطبوعاتی های نامطبوع من -اثرحسن انصاری( امرو هيچستاني )
اي نـامــزد عــزيز مـجــلــس مــــدرك نگـــرفــتهي مهــنـد س
بشـنو تـو زمن نصــيحتي چـند انــــدرز مرا به گـــــوش دل بــند
مجلس طـلبي به مـن بده گـوش انــــدرز مرا مــكـن فــرامـــــوش
هرچند كه بخت بنده خفـتهاسـت خوشبختي تو در اين نهفتهاست
آن روز كـه نـــامـــزد نـــبــودي خود را به كسي نــــمـي نــمودي
امروز هــمــيشه در گـذر بــاش با پاترول و بنز در ســفر بــا ش
رو شــكر خــدا بـكــن تـو مشتي كه رد صـــلاحـــيت نــــگشتــــي
امــسـال چه سخــت بود كــنكور اي ردنــشـــده به مـا بـده ســــور
بر مرد م بـيــــنوا كـــــرم كــــن گه لاغـــر شـــو گهـــي ورم كـن
هرروز بـــده نــهـــار و شــامي بــــر سفــره مباش جز غلامـــي
گر مـــرغ دهـــي هــــــنوز بهتر بهـــتر كه برنج آن مــزعـــفـــــر
ميباش چــنان نخود به هر آش زنــهار جناح خود مــكن فـــــاش
امروز دگر نه دور چــپ هاست اي واي برآن كسي كه چپ پاست
چپ دســت بــوي هـــنوز بــدتر گـــوش چپ خويش هم نما كـــر
ميگوي مــنم فـــراجــــنــاحـــي انــد يــشــهي من فــقــط رفاهي
چون عكس خودت زني به ديوار عكس طــــرف رقـــيب بــــــردار
مـــيباش هـمــيشه در مساجــــد در فاتــــحــههـــا و در معابـــــد
زنــهار مــخــــر شــــناســـنامــه اين كـــار حــقــيقــتا حــــرامــــه
مـــيباش هــميشه خنده بر لـــب تـــا خــــلق كـــند بـــراي تو تـب
مـــيگوي سخــن كـه كس ندانــد بــنويس چــنان كه كس نخوانــد
اين طــايــفهي عــمـــل نــديــــده دلخــوش بـــشوند از شــــــنـيده
بـا وعــــده دل هــمه به دسـت آر احـــزاب رقـيب در شــــكســـت آر
اي دوســــت اگر نـســب نــداري پــــوچ والــــكي در انـتـــــظـاري
بــر درب ستـــــاد انـــتــخــابــات بـــنـشان تو اكــــابر و مــــقامات
مـــيگـــوي دروغ ليك كم گــوي پيوسته دروغ بي قــسم گــــــوي
نامـــرد چو نقــــطهدار باشــــــد شــايستــــهي اعـــتبار با شــــــد
با نـــقـطهي (ر) خلاف بــد باش نــــامرد مــباش و نـــــامزد باش
از حـــقه و حيله بر حذر بــــاش روبـــاه مـــباش و شير نر بــاش
( شايد پايان )
